Is dit het leven dat ik de komende dertig jaar wil blijven leiden?

Het was een vraag die me deze zomer ineens overviel.

Ik zat buiten, de lucht was nog warm en de zon weigerde onder te gaan – zoals alleen een Zweedse zomer dat kan. Na een jaar dat voorbij was gevlogen zonder dat ik er echt bij stil had gestaan, was er eindelijk rust. En juist in die stilte kwam die ene vraag naar boven.

Waarom gingen we hier ook alweer naartoe?

Een paar jaar geleden verruilde ik Nederland voor Zweden. Met het hele gezin dachten we dat het wel een leuk avontuur zou zijn om ergens helemaal opnieuw te beginnen. We gingen voor een nieuw land, een nieuw begin. Meer vrijheid en meer tijd.

Op sommige vlakken heeft het goed uitgepakt. Onze zoon groeit hier op met een vrijheid en een buitenleven waar ik iedere dag dankbaar voor ben. Zweden is werkelijk fantastisch voor kinderen.

Maar ergens onderweg gebeurde er ook iets anders.

Het leven bleek hier duurder dan verwacht en de plannen die ik had om iets voor mezelf op te bouwen, strandden één voor één. In het land waar een deeltijdbaan schaars is, werd het uiteindelijk een fulltimebaan en de dagen vulden zich vanzelf. Zo werd het leven in Zweden voller en drukker dan we hadden bedoeld.

Het is niet dat ik ongelukkig ben.

Integendeel. Ik ben gelukkig getrouwd, heb een heerlijke zoon, een mooi, typisch Zweeds huis en woon midden in het bos waar dagelijks wilde dieren passeren. We genieten hier iedere dag en ik ben blij dat we de stap gezet hebben. En toch voelt het ook alsof er een versie van mijn leven bestaat die ik nog niet heb ontdekt.

Ik heb zo’n honger naar het leven dat settelen gewoon niet in me lijkt te zitten.

En misschien is dat helemaal geen toeval. Ik ben 39 jaar en ik merk dat dit soort vragen zich bij mij uiten in een soort onrust. In het gevoel dat er iets wil verschuiven, nog voordat ik kan benoemen wat. Ik vermoed dat dat evengoed bij deze levensfase van de premenopauze hoort.

Misschien herken jij dit helemaal niet. Of misschien juist wel, maar dan op een heel ander vlak. Misschien worstel jij met je werk, met je relatie, of met kinderen die groter worden. Misschien merk je dat je lichaam verandert en vraag je je af of het de premenopauze is. En misschien is het dat ook.

Maar ik geloof dat er in deze levensfase veel meer verandert dan alleen onze hormonen. Terwijl er ontzettend veel wordt geschreven over opvliegers, supplementen en hormoontherapie, merk ik dat de gesprekken die mij het meest bezighouden ergens anders over gaan: over identiteit, over werk, over relaties, over dromen die misschien zijn uitgesteld. Over de vraag wat ík eigenlijk nog uit het leven wil halen.

Toen ik op zoek ging naar verhalen over die vragen, vond ik ze nauwelijks. En juist daarom begon ik deze website. Niet omdat ik de antwoorden heb. Die heb ik namelijk niet. Ik sta zelf aan het begin van deze levensfase. Ik ben nieuwsgierig. Ik lees. Ik stel vragen. Ik probeer dingen uit. En ik wil mijn ontdekkingen delen met vrouwen die misschien dezelfde vragen hebben.

Hier vind je daarom niet alleen verhalen over de premenopauze, de overgang en wat er lichamelijk allemaal verandert. Je vindt hier ook verhalen over werk, relaties, gezondheid, persoonlijke groei en alle andere onderwerpen die deze levensfase kleuren. Niet alleen verhalen van mij, maar ook van andere vrouwen die graag hun verhaal willen delen met jou.

En ik hoop dat dit uiteindelijk meer wordt dan een blog. Ik hoop dat het een plek wordt waar vrouwen zich gezien voelen. Waar we eerlijk kunnen zijn over de dingen waar we tegenaan lopen. Waar we elkaar inspireren.

En waar we ontdekken dat ouder worden niet betekent dat alles vastligt, maar dat er juist ruimte ontstaat om opnieuw te kiezen.

Dus welkom. Ik ben blij dat je er bent. Laat me vooral even weten wie jij bent en waar je graag meer over wilt lezen.